Phrona heeft één interfacetaal voor breinen: BIP, het Brain Interaction Protocol. Niet een verzameling losse endpoints, maar een vast werkwoord-vocabularium met één envelop.
In het Nederlands, van de knop tot de foutmelding
Phrona is volledig Nederlandstalig. Dat klinkt als een detail tot je een systeem in gebruik neemt waar de helft van de schermen in het Engels staat: dan moet elke medewerker twee talen kennen om één handeling te doen, en verdwijnen de foutmeldingen naar de één IT’er die ze kan lezen.
Dus staan de knoppen, de instellingen, de foutmeldingen en de uitkomst van een verwerking in het Nederlands. De werkwoorden van BIP zijn Engels — ask, verify, trace — omdat dat protocolnamen zijn die in code en documentatie terugkomen. Wat een medewerker op het scherm ziet, is Nederlands.
De werkwoorden
- describe — wat weet dit brein? Scope, aantallen en mogelijkheden.
- briefing — een agent-leesbare briefing bij sessiestart.
- search — retrieval zonder taalmodel: de snelste weg naar bronnen.
- ask — een gegrond antwoord met citaten.
- verify — is een stelling gedekt, gedeeltelijk, niet, of weersproken?
- trace — de herkomst achter een antwoord.
- cite — bronvermeldingen met fragmenten.
- write — kennis of een notitie toevoegen.
Twee registers
Hetzelfde brein, dezelfde bronnen, twee manieren van antwoorden. Machine geeft compacte JSON met claims, citaties en herkomst. Human geeft lopende tekst met bronvermeldingen in de zin.
Twee codecs
JSON voor leesbaarheid, CBOR voor compacte overdracht. Bij metadata-rijke calls scheelt dat ongeveer dertig procent in omvang.
Streaming en gespreksgeheugen
Een ask kan als SSE-stream worden opgehaald: eerst de herkomst, dan de tekst in delen. Geef je een sessie-id mee, dan betrekt het brein eerdere bijdragen uit dat gesprek erbij.
Waar je een brein tegenkomt
Dezelfde kennis, verschillende manieren om erbij te komen. Wat je kiest hangt af van wie de vraag stelt.
- Chat in de applicatie — een brein direct bevragen in het platform. Geef je een sessie-id mee, dan blijven eerdere bijdragen uit dat gesprek staan.
- Telegram, Signal of Slack — via een agent-platform dat op MCP of BIP is aangesloten. Het kanaal is dan van je agent; het antwoord komt uit je brein.
- MCP — één endpoint,
POST /mcp, met de werkwoorden als tools. Een agent hoeft de envelop dan niet zelf te bouwen. Elke tool verschijnt alleen als het token de bijbehorende scope heeft. - BIP — de werkwoorden zelf, over
POST /v1/brain/<id>/interact, met een Bearer-token dat aan één brein gebonden kan zijn. - Binair (CBOR) — dezelfde envelop als JSON, compacter. Bij metadata-rijke calls scheelt dat ongeveer een derde in omvang.
- REST en SDK — losse endpoints onder
/v1/, plus een dependency-vrije Python-client met dezelfde werkwoorden. - Webhooks — notificaties die het platform naar jou pusht, bijvoorbeeld wanneer een verwerking klaar is.
Eén briefing in plaats van zoeken
Een agent kan zichzelf bij sessiestart laten briefen via één aanroep: welke scope dit brein heeft, welke werkwoorden er zijn en waar ze staan. Zonder dat daar een taalmodel aan te pas komt — en dus zonder kosten per gesprek.
De volledige specificatie staat op documentatie.